با توجه به اطلاق ماده 22 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/1391 اعمال مقررات ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394، ناظر به مواردی است که زوج، مهریه را تا یکصد و ده سکه تمام بهار آزادی و یا معادل آن نپرداخته باشد. بنابراین، بازداشت زوج در اجرای ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی به علت عدم پرداخت اقساط الباقی مهریه، برخلاف قانون مرقوم و بازداشت غیرقانونی محسوب می شود؛ لذا در فرض سوال که وثیقه گذار معادل 110 سکه وثیقه سپرده است موجبی برای حبس محکومعلیه وجود ندارد و محکومعلیه باید آزاد گردد و تبصره 1 ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی که سپردن وثیقه معتبر و معادل محکومبه را شرط خودداری یا آزادی از حبس قرار داده است، منصرف از فرض سوال است که امکان بازداشت محکومعلیه نسبت به مازاد 110 سکه مهریه وجود ندارد و بنابراین ایداع وثیقه معتبر و معادل آن نیز منتفی است