1- با توجه به اینکه مفاد ماده 69 قانون دفاتر اسناد رسمی و کانون سردفتران و دفتریاران مصوب 25/4/1354 اجازه معرفی متصدی ذیصلاح را برای دفترخانه خود توسط سردفتری که قصد بازنشستگی دارد یا سردفتر متوفایی که در زمان اشتغال فوت کرده توسط ورثهاش در ظرف مدت معینی پذیرفته شده است و با توجه به اینکه این امتیاز برای متقاضیان و علاقمندان واجد شرایط حایز ارزش اقتصادی میباشد و منعی برای نقل و انتقال این امتیاز قانونی پیشبینی نشده است و قانون مالیاتهای مستقیم 1366 و اصلاحات آن مصوب 1394 واگذاری حقالامتیاز را مشمول ضرایب مالیاتی معینی کرده است. بنابراین تنظیم قراردادی مبنی بر نقل و انتقال امتیاز فوق، در حدود ماده 10 قانون مدنی معتبر است. سازمان امور مالیاتی، ضرایب عملکرد مالیاتی سنواتی را برای واگذاری حقالامتیاز دفاتر اسناد رسمی بطور سالانه اعلام و ابلاغ میکند و رویه جاری با مخالفت قانونگذار مواجه نشده، بلکه بطور ضمنی تأیید گردیده است.
2- هر حق مالی که به اصیل متعلق است، توسط وراث وی قابل مطالبه میباشد. زیرا وراث، قائممقام قانونی متوفی بوده و بنابه صراحت مواد 219 و 231 قانون مدنی عقودی که بر طبق قانون واقع میشوند، بین متعاملین و قائممقام آنها لازمالاتباع است.
3- دادگاه از طریق ارجاع امر به کارشناسی، بهای حقالامتیاز را تعیین و سپس بر اساس نظر کارشناس دادگاه میتواند خوانده را ملزم به پرداخت آن نماید.
4- توافق شفاهی طرفین در صورت داشتن ارکان یک عقد به شرح مصرح در ماده 190 قانون مدنی منع قانونی ندارد.
5- با توجه به توافق طرفین تعیین بهای حقالامتیاز از طریق ارجاع به کارشناسی فاقد منع قانون بوده و معتبر است.
6- پاسخ همان است که در مورد پاسخ به سؤال 5 داده شده است.
7- چنانچه شراکت فیمابین در سود حاصله به هر دلیل به هم بخورد انتقالگیرنده حقالامتیاز، مکلف به پرداخت قیمت عادلانه روز، طبق نظر کارشناس، به طرف مقابل میباشد.