استعلام :
در پرونده ای تحت عنوان بی احتیاطی در امر رانندگی منجر به ایراد صدمه بدنی غیر عمدی با وصف نداشتن گواهینامه شاکی از آقای الف شکایت نموده که دارای گواهینامه می باشد اما طبق تحقیقات به عمل آمده و شهادت شهود مشخص شده که برادر الف که گواهینامه نداشته راننده بوده لذا دادسرا نسبت به شخص الف قرار منع تعقیب و نسبت به برادر الف کیفرخواست صادر نموده است و پرونده به دادگاه کیفری 2 ارجاع شده است و پس از حضور طرفین برادر الف منکر راننده بودن می باشد و شاکی نیز همچنان اصرار دارد که الف راننده بوده است در مورد پرداخت دیه چه حکمی باید صادر نمود؟
نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضاییه :
با لحاظ مواد 335 و 338 (ملاک) قانون آیین دادرسی کیفری 1392، دادگاه کیفری دو تنها در حدود کیفرخواست صادره رسیدگی میکند و لذا در فرض سؤال که در رابطه با مطالبه دیه که شکایت علیه شخص الف بوده و قرار منع تعقیب صادر شده است، موجب قانونی جهت رسیدگی به ادعای شاکی بر علیه الف در دادگاه کیفری وجود ندارد و چنانچه شاکی به ادعای خود، باقی باشد، باید از طریق اعتراض به قرار منع تعقیب صادره، موضوع را پیگیری کند.
