ظاهر عبارت «...يا وكيل او در هيچيك از جلسات دادگاه حاضر نشود....» مذكور در ماده 406 قانون آيين دادرسي كيفري 1392، حكايت از «وكيل تعييني» دارد و يا در مواردي است كه با عجز از تعيين وكيل و يا امتناع از معرفي وكيل، دادگاه براي متهم، وكيل تسخيري تعيين كرده است و متهم نيز حضور داشته است. در نتيجه در حالتي كه متهم متواري يا مجهولالمكان باشد، نظر به اينكه اصولاً ارتباطي بين وكيل تسخيري و موكل وجود ندارد، رأي صادره غيابي محسوب ميگردد و مطابق مقررات، هر زماني كه محكومٌعليه رأي غيابي، از آن مطلع گردد و به آن اعتراض نمايد، در همان دادگاه قابليت واخواهي دارد.