مطابق ماده 34 قانون اجرای احکام مدنی و ماده 4 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394، محکومعلیه باید اولاً مالی معرفی کند که اجرای حکم و استیفای محکومبه از آن میسر باشد و ثانیاً طبق نظر کارشناس رسمی، مال مزبور تکافوی محکومبه و هزینههای اجرایی را بنماید؛ یعنی ارزش آن با میزان محکومبه و هزینههای اجرایی برابری نماید و حداقل کمتر از آن نباشد. بنابراین چنانچه مال معرفی شده عرفاً قابلیت فروش داشته باشد ولو اینکه فروش آن سهل نباشد، این امر مانع از معرفی آن برای استیفای محکومبه نیست. بدیهی است در صورت عدم فروش مال در مزایده اول، محکومله میتواند مال را بابت محکومبه قبول نماید یا به درخواست وی مزایده تجدید شود. بنابراین، در فرض سؤال بازداشت محکومعلیه در اجرای ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مجوز قانونی ندارد