در فرضی که واخواه مدعی جعلیت سند مورد استناد واخوانده (خواهان) شده و دادگاه قرار ارجاع امر به کارشناسی صادر کرده ولی واخواه علیرغم ابلاغ و انقضای مهلت نسبت به ایداع هزینه کارشناسی اقدام نکرده است، هرگاه وی برای اثبات ادعای جعلیت سند به کارشناسی استناد کرده باشد با عنایت به صدر ماده 259 قانون آئین دادرسی دادگاههای عمومی و انقلاب در امور مدنی 79 کارشناسی از عداد دلایل وی برای اثبات جعلیت خارج میشود و اگر متقاضی کارشناسی نباشد، صدور قرار ابطال دادخواست واخواهی وی به استناد ذیل ماده یاد شده فاقد وجاهت قانونی است. زیرا وی در هر حال خوانده دعوای اصلی است؛ گرچه راجع به ادعای جعلیت احکام مدعی بر وی بار میشود. بنابراین با توجه به ملاک ذیل این ماده اگر ادعای جعلیت سند با دلایل دیگری قابل اثبات نباشد، دادگاه به لحاظ عدم احراز جعلیت و اصل صحت و اصالت سند، ادعای وی مبنی بر جعلیت را رد می کند و براساس سایر دلائل و محتویات پرونده راجع به واخواهی اتخاذ تصمیم میکند.