مطابق مواد 308، 359 و 404 قانون آئین دادرسی در امور مدنی، آرائی که در مراحل واخواهی
و تجدیدنظرخواهی و فرجام خواهی صادر میشود، حسب مورد فقط نسبت به واخواه و واخوانده و تجدیدنظرخواه و تجدیدنظرخوانده یا فرجام خواه و فرجام خوانده مؤثر است و شامل اشخاصی که واخواهی، تجدیدنظرخواهی و یا فرجام خواهی نکردهاند، نمیگردد. ولی با توجه به قسمت اخیر مواد فوقالذکر، در صورتی که رأی صادره قابل تجزیه و تفکیک نباشد، نسبت به کسانی که مشمول حکم صادره بوده ولی حسب مورد واخواهی، تجدیدنظرخواهی و یا فرجام خواهی نکردهاند، تسری خواهد داشت. بنابراین در فرض سؤال در صورت نقض حکم اولیه یا تجدیدنظر خواسته یا فرجام خواسته، صدور رأی به نفع همه محکومٌ علیهم در این موارد منتفی است، وگرنه تسری این رأی به آنان فاقد معنا خواهد شد.