1- با توجه به مواد 36 و 39 و اطلاق بند 9 ماده 37 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 با اصلاحات و الحاقات بعدی، برای اقامه هر دعوی نیاز به مصوبه خاص نمیباشد بلکه هیأت مدیره میتواند به طور کلی اختیار طرح دعوی در دادگاهها و مراجع قانونی با حق توکیل به غیر را به مدیر عامل تفویض نماید. در این صورت مدیر عامل نماینده شرکت تعاونی جهت طرح هر گونه دعوی در دادگاهها و مراجع قانونی میباشد.
2- برابر ماده 34 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 1370 با اصلاحات و الحاقات بعدی، رسیدگی و اتخاذ تصمیم درباره ترازنامه و حساب سود و زیان در صلاحیت مجمع عمومی عادی است و سود و زیان بر اساس مقررات مندرج در بند 5 ماده 25 قانون یادشده تقسیم میگردد، بنابراین دادگاه دخالتی در تعیین سود مازاد ندارد و تنها در صورتی که ترازنامه شرکت برخلاف مقررات قانونی یا اساسنامه یا شرایط ضمن عقد تصویب شده باشد، قابل ابطال است. در نتیجه در فرض سؤال، دعوای مطالبه سود مازاد قابلیت استماع ندارد. شایسته ذکر است در دعوای ابطال بیلان، صرفاً شرکت تعاونی طرف دعوا است، زیرا تصمیمات هر یک از ارکان شرکت، تصمیم شرکت محسوب میگردد و مدیران تصمیم گیرنده راجع به امور شرکت، از این جهت، شخصیت مستقلی از شرکت ندارند.