1) در مواردی که دادگاه در رسیدگی به اعتراض شاکی به قرار موقوفی تعقیب دادسرا به جهتی از جهات قانونی، قرار مزبور را منطبق با قانون نداند (نظیر فرض سؤال که دادسرا به جای اعمال ضوابط مقرر در ماده 278 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 به اشتباه قرار موقوفی تعقیب به اعتبار حاکمیت امر مختوم صادر نموده است)، باید به استناد ماده 277 قانون مذکور، نسبت به نقض قرار معترض عنه اقدام نموده و پرونده را جهت اعمال مقررات ماده 278 قانون یاد شده به دادسرا اعاده نماید و موضوع از قلمرو ترتیبات و تصمیمات دادگاه در ماده 274 قانون آیین دادرسی کیفری خارج است.
2) هر چند با عنایت به ماده 269 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 با حدوث اختلاف عقیده بین دادستان و بازپرس در صدور قرار منع تعقیب، پرونده باید برای حل اختلاف به دادگاه صالح ارسال شود، ولکن در پرونده امر که بازپرس متعاقب مخالفت معاون دادستان با قرار منع تعقیب و اعتقاد به قرار جلب به دادرسی مبادرت به انجام تحقیق بعدی و متعاقباً صدور قرار منع تعقیب مجدد کرده و معاون دادستان با آن موافقت نموده و به لحاظ اعتراض شاکی نسبت به قرار مزبور پرونده امر در دادگاه کیفری صالح مطرح شده است، دادگاه یاد شده در رسیدگی به اعتراض باید مطابق ترتیبات مقرر در ماده 274 قانون فوق الذکر رفتار نماید.