اولاً و ثانیاً: برابر ماده 1115 قانون مدنی "اگر بودن زن با شوهر در یک منزل متضمن خوف ضرر بدنی یا مالی یا شرافتی برای زن باشد، زن میتواند مسکن علیحده اختیار کند و در صورت ثبوت مظنه ضرر مزبور، محکمه حکم بازگشت به منزل شوهر نخواهد داد و مادام که زن در بازگشتن به منزل مزبور معذور است نفقه بر عهده شوهر خواهد بود. بنابراین تشخیص اینکه مفاد دادنامه استنادی مثبت ادعای زوجه مبنی بر وجود مظنه ضرر مورد ادعای وی میباشد یا خیر، بر عهده مرجع رسیدگیکننده است که با لحاظ شخصیت، ویژگیهای اخلاقی- اجتماعی و روانی زوجین و سایر عوامل مورد ارزیابی قرار میگیرد و عموماً پرداخت یا عدم پرداخت دیه و یا انصراف زوجه از دریافت آن نمیتواند از این حیث موثر قلمداد شود.
ثالثاً: در فرض سوال دادگاه مجاز به اخذ تأمین نیست.