اولاً: با عنایت به تصریح مقنن در ماده 2 قانون نحوه اجرای محکومیت های مالی مصوب 1394 شناسایی اموال محکومعلیه مستلزم تقاضای محکومله است. ثانیاً: در مواردی که محکومله یا محکومعلیه مالی را جهت استیفای محکومبه، به اجرای احکام مدنی معرفی میکند درخواست توقیف جداگانهای لازم نیست، زیرا معرفی مال به همین منظور انجام شده است و در مواردی نیز که محکومله درخواست شناسایی اموال محکومعلیه را نموده است، علی الاصول این درخواست به منظور توقیف این اموال است و نیاز به درخواست جداگانهای نمیباشد مگر آنکه در مقام شناسایی، چند مال شناسایی شود که بیش از محکومبه باشند و سهولت فروش هیج کدام معلوم نباشد که در این صورت به تقاضای محکومله یک یا چند مال از بین اموال مذکور تا میزان محکومبه و هزینههای اجرایی توقیف میشود. ثالثاً: پس از توقیف مال علی الاصول تداوم عملیات اجرایی نیازمند درخواست نمیباشد مگر در مواردی که در قانون تصریح شده باشد.