بیمهنامه موضوع ماده 2 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 20/2/1395، متفاوت از بیمهنامه موضوع قسمت دوم ماده 7 این قانون است که دارندگان وسایل نقلیه ایرانی که از کشور خارج میشوند، موظف به دریافت آن در هنگام خروج از کشور میباشند، بنابراین در صورتی که وسیله نقلیه ایرانی فاقد بیمهنامه اخیرالذکر باشد و در خارج از کشور بر اثر حوادث وسیله نقلیه مزبور خساراتی به اشخاص ثالث ایرانی وارد شود، با توجه به اطلاق عبارت «فقدان یا انقضای بیمهنامه » در ماده 21 قانون فوقالذکر و لحاظ تبصره 2 این ماده که تشخیص موارد خارج از تعهد بیمهگر را برعهده شورای عالی بیمه گذارده است و مصوبه مورخ 13/12/1396 این شورا که مورد استعلام را مشمول تعهدات صندوق تأمین خسارتهای بدنی دانسته است، لذا در فرض سوال، خسارات بدنی سرنشینان ایرانی وسیله نقلیه مسبب حادثه از سوی صندوق تأمین خسارتهای بدنی باید پرداخت شود، بدیهی است که چنانچه دارنده وسیله نقلیه مورد سوال بیمهنامه موضوع قسمت دوم ماده 7 قانون مارالذکر را اخذ نموده باشد پرداخت خسارت مربوط تا سقف تعهدات قانونی بر عهده شرکت بیمه گر است.