با عنایت به قانون تعیین تکلیف چاههای آب فاقد پروانه بهرهبرداری مصوب 1389 و آییننامه اجرایی این قانون مصوب 1390، به ویژه مواد 10 و 20 آن، به نظر میرسد با لازمالاجرا شدن این قانون نسبت به چاههای آب کشاورزی فعال فاقد پروانه واقع در کلیه دشتهای کشور که قبل از پایان سال 1385 هجری شمسی حفر شده اند، مادام که نسبت به این چاهها برابر شرایط و ساز وکارهای مذکور در این قانون، تعیین تکلیف نهایی نشده باشد، امکان اعمال ضمانت اجرایی کیفری و پر و مسلوب المنفعه کردن آن وجود ندارد و در خصوص احکامی که قبلاً صادر شده ولی هنوز اجرایی نشده است، امکان اعمال ماده 10 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، وجود دارد. اما از آنجا که تشخیص واجد شرایط بودن چاههای مذکور برعهده وزارت نیرو و النهایه کمیسیون موضوع تبصره 5 قانون صدر الذکر است، تا تعیین تکلیف نهایی، به دستور قاضی مربوط باید از اجرای حکم خودداری شود و اگر النهایه چاه مربوط واجد شرایط اعطای پروانه تشخیص داده شود، نسبت به اعمال بند الف ماده 10 قانون مجازات اسلامی 1392، اقدام و اگر واجد شرایط مزبور دانسته نشود، با توجه به ماده 20 آییننامه مذکور حکم صادره اجرا شود. ضمناً با توجه به اینکه حکم به اعاده وضع به حال سابق به تبع امر کیفری صادر میشود، با انتفای امر کیفری این بخش از حکم نیز منتفی خواهد شد.