اولاً : اطلاق صدر ماده 11 قانون مجازات اسلامی 1392 در مورد مرور زمان، باتوجه به شرایط سهلتر مرور زمان مقرر در قانون مجازات اسلامی 1370 نسبت به قانون مجازات اسلامی 1392، منصرف از حالتی است که مدت مرور زمان تعقیب یا اجرای حکم بر طبق قانون سابق نسبت به جرایم ارتکابی قبل از اجرای قانون مجازات اسلامی 1392 منقضی شده باشد، لذا چنانچه جرمی در زمان حاکمیت مواد 173 و 174 قانون آیین دادرسی دادگاههای عمومی وانقلاب در امورکیفری 1378 و قبل از اجرای قانون مجازات اسلامی 1392 مشمول مرور زمان شده باشد، باید حسب مورد، قرار موقوفی تعقیب یا اجرای حکم صادر شود واین امر منافاتی با بند «ت» ماده 11 قانون مجازات اسلامی 1392 ندارد.
ثانیاً : درخصوص جرایم واقع شده در گذشته که با لازم الاجراشدن قانون فوقالذکر، مواعد مرور زمان آنها کامل نشده است، مواعد قانونی مرور زمان در قانون لاحق نسبت به آنها اعمال می گردد « هرچند شمول مرور زمان در قانون لاحق، بیش از مواعد ذکر شده در قانون سابق باشد؛ زیرا به تصریح ماده 11 قانون مجازات اسلامی 1392، قوانین مذکور در بندهای چهار گانه این ماده از جمله قوانین مربوط به مرور زمان نسبت به جرایم سابق بر وضع این قانون، باید اجراء گردد