اولاً- اصولاً با اعطای نیابت قضایی، مرجع قضایی معطی نیابت باید تا تعیین تکلیف نیابت اعطایی و مشخص شدن نتیجه آن از اتخاذ تصمیم نهایی خودداری نماید؛ جز در موارد خاصی که به واسطه توجیه قانونی از نیابت قضایی عدول شود.
ثانیاً- صدور قرار منع تعقیب به علت ناشناس بودن متهم، وجه قانونی ندارد.
ثالثاً- برابر ماده 265 و 104 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، بازپرس و سایر مقامهای قضایی که وظیفه وی را انجام میدهند، نمیتوانند به عذر ناشناس یا نامعین بودن متهم مبادرت به صدور قرار منع تعقیب نمایند؛ بلکه با شرایط مقرر در ماده 104، میتوانند قرار توقف تحقیقات صادر و به طور موقت پرونده را بایگانی کنند. ولی در صورت فقد ادله کافی برای انتساب بزه، امکان صدور قرار منع تعقیب نسبت به متهم متواری یا مخفی شده که معین و شناخته شده است، وجود دارد.
در فرض پرسش درباره سرقتهای خودرو و موتورسیکلت یا وسایل دیگر، در صورتی که در حوزه محل وقوع جرم، قرار منع تعقیب صادر شود و سپس متهم یا متهمان شناسایی یا دستگیر شوند، قرار منع تعقیب نسبت به متهم ناشناس، بدون تأثیر است و مقام قضایی بدون توجه به آن باید به رسیدگی ادامه دهد، مگر اینکه علت صدور قرار منع تعقیب به جهت عدم تکافوی ادله در قبال متهم یا متهمان معین و شناختهشده ولی متواری باشد که در این صورت حسب مورد مشمول مقررات ماده 278 از جهت کشف دلیل جدید یا صدور قرار موقوفی تعقیب به جهت اعتبار امر مختوم و سپس اعتراض به این قرار میشود./ت