هرچند مستفاد از ماده 15 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 درخصوص ضرر و زیان ناشی از جرم (اعم از مطالبه و رسیدگی و اجرای حکم) علی الاصول تشریفات قانون آیین دادرسی مدنی و از جمله تبصره 2 ماده 306 قانون اخیرالذکر لازم الرعایه است، ولکن درخصوص دیه و رد مال (با لحاظ ماده 537 قانون آیین دادرسی کیفری و ماده 22 قانون نحوه ی اجرای محکومیت های مالی 1394)، جدای از ضرر و زیان ناشی از جرم می باشند و تابع احکام خاص خود می باشند، ولذا اجرای آن ها در احکام غیابی از شمول مقررات تبصره 2 ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی (که از محکومیت به دیه و رد مال انصراف دارد)، خارج است.