چنانچه دستور اخذ وجهالکفاله یا ضبط وثیقه طبق ماده 230 قانون آئین دادرسی کیفری 1392، صادر شده باشد، معرفی متهم یا محکومعلیه از سوی کفیل یا وثیقهگذار یا حضور آنها بعد از مضی مهلت قانونی، مجوز لغو دستور اخذ وجهالکفاله یا ضبط وثیقه نیست مگر اینکه دادستان از دستور خود به لحاظ اشتباه بودن آن مستدلاً عدول کند یا در اعمال مقررات ماده 236 قانون مذکور، از دستور خود رفع اثر و طبق مقررات این ماده اقدام کند، یا اینکه مرجع رسیدگی کننده به اعتراض کفیل یا وثیقه گذار در اجرای ماده 235 قانون یاد شده، دستور ضبط وثیقه یا اخذ وجه الکفاله را نقض نماید. مضافاً حکم مذکور در ماده 251 آن قانون ناظر به موارد عدم تخلف کفیل یا وثیقه گذار یا متهم بوده و از شمول قسمت اخیر ماده 230 یاد شده موضوعاً خارج است.