اولاً: نظر به اینکه برابر تبصره 3 ماده 513 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدي در صورتي كه محل اقامت محكوم به حبس، خارج از حوزه دادگاه صادر كننده حكم باشد، نامبرده براي تحمل ادامه حبس به زندان محل اقامت خود منتقل ميشود، مگر اينكه اين امر موجب مفسده باشد كه در اين صورت با تشخيص قاضي صادر كننده رأي قطعي، به نزديكترين زندان محل اقامت خود منتقل ميشود. بنابراين مقررات مواد 234 و بعد آئين نامه اجرايي سازمان زندانها واقدامات تاًميني و تربيتي كشور مصوب 20/9/1384 و اصلاحات و الحاقات بعدي در خصوص لزوم موافقت مقامات قضايي و نيز مديران كل سازمان زندانها در مبدا و مقصد در انتقال محكوم از يك زندان به زندان ديگر در موارد مربوط به تبصره 3 ماده 513 قانون صدرالذكر، ديگر قابليت اعمال ندارد و در اين موارد بايد مطابق مقررات تبصره ياد شده، اقدام گردد.
ثانياً: از آنجايي كه آئيننامه نمي تواند مغاير قانون باشد و تكليف مقرر در تبصره 3 ماده 513 قانون يادشده نيز به روشني بيان شده است، لذا عدم تصويب آئيننامه اجرايي موضوع ماده 528 همان قانون خللي در اجراي تبصره 3 مذكور ايجاد نميكند./ب ه