1- دو مصداق بیان شده در تبصره ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری تمثیلی است و از نظر اصولی، تمثیلی بودن مصداق، دال بر آن است که سایر مصادیق باید از همان صنفی باشد که در مثال آمده است. بنابراین و با توجه به قرائن موجود در مواد مختلف قانونی، از جمله همین تبصره که "جرایم رابطه نامشروع تعزیری" را بعد از "جرایم جنسی حدی" آورده است، نشان میدهد که مقصود، رابطه نامشروع فیزیکی دون زنا، لواط، مساحقه یا تفخیذ است. بنابراین اگر رابطه به صورت غیرفیزیکی صورت گیرد، چنانچه عمل ارتکابی جرم باشد، مشمول ماده 306 قانون آیین دادرسی کیفری نیست.
2- مطابق ماده 10 قانون آيين دادرسي كيفري 1392، بزهديده شخصي است كه از وقوع جرم، متحمل ضرر و زيان ميگردد و چنانچه تعقيب مرتكب را درخواست كند، "شاكي" ناميده ميشود. ضرر و زيان ناشي از جرم نيز طبق ماده 14 قانون مذكور، اعم است از ضرر و زيان مادي و معنوي و منافع ممكنالحصول ناشي از جرم. تبصره 1 ماده اخيرالذكر، زيان معنوي را تعريف نموده و بيان داشته كه زيان معنوي عبارت از صدمات روحي يا هتك حيثيت و اعتبار شخصي، خانوادگي يا اجتماعي است. بنابراين در جرايم منافي عفت، همسر (زوج يا زوجه) و پدر يا مادر که خویشان نزدیکاند ميتوانند عنوان شاكي را داشته باشند ولي برادر که در طبقه دوم خويشاوندان است، نميتواند اين عنوان را داشته باشد؛ مگر آنكه بستگان نزديكتري (پدر-مادر-همسر) وجود نداشته باشد. با اين حال تشخيص مصداق بر عهده مرجع قضايي رسيدگيكننده است./ت