در کمیسیونهای آئین دادرسی کیفری این اداره کل دو نظر متفاوت راجع به این سؤال ارائه شده است.
نظر نخست:
با عنایت به ماده 560 قانون آئین دادرسی کیفری مصوب 1392 به ویژه ذیل آن که مقرر می دارد:«در هر صورت از متهم هیچ هزینهای اخذ نمی شود» و قانونگذار در خصوص الزام متهمی که محکومیت حاصل کرده است، به پرداخت هزینههائی که در جریان تحقیقات و محاکمه و از اعتبارات قوه قضائیه پرداخت شده است، مقرراتی وضع نکرده است، لذا محکومعلیه الزام قانونی مبنی بر پرداخت هزینههای مزبور ندارد و ماده 564 این قانون به قرینه ذکر آن بعد از ماده 563 این قانون، ناظر به هزینههائی است که از سوی شاکی یا مدعی خصوصی پرداخت شده است و ماده 562 قانون یاد شده نیز حاوی حکم کلی است که باید با توجه به مواد دیگر همین قانون، آن را تفسیر کرد.
نظر دوم:
گرچه متهم با توجه به رعایت اصل برائت نباید در فرایند دادرسی هزینه ای پرداخت کند، اما اگر محکوم گردید با استناد به اصل تسبیب و اطلاق ماده 560 قانون آئین دادرسی کیفری 1392 پرداخت هزینههای دادرسی به عهده او است و شیوه محاسبه و صدور حکم به پرداخت آن نیز در ماده 562 همان قانون تعیین شده است.