1-مستفاد از بند الف ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی مصوب 1394 این است که تشخیص مستثنیات دین در خصوص منزل مسکونی متعلق به محکومعلیه حسب شرایط بر اساس خصوصیات زمانی، مکانی، وضعیت اعاشه، تأهل و عائله مندی و ... محکومعلیه تعیین میشود و باید از سوی مرجع قضایی ذیربط مورد احراز قرار گیرد.
2-چنانچه منزل مسکونی محکوم علیه بیش از نیاز و شأن عرفی او در حالت اعسارش باشد و مال دیگری از وی در دسترس نباشد، باید برابر تبصره 1 ماده 24 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394 نسبت به فروش آن اقدام کرد و مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی را صرف تأدیه دیون محکومعلیه نمود.
3-در فرض سؤال که محکومعلیه مازاد منزل مسکونی را جهت وصول قسمتی از محکومبه معرفی کرده است، با توجه به اینکه منزل مسکونی جزو مستثنیات دین است، تنها مازاد بر قیمت منزل مناسب عرفی صرف تأدیه دیون وی میگردد و امکان وصول کل محکومبه از محل فروش منزل مسکونی نیست