اولاً و ثالثاً: 1- از يك طرف عبارت «.... به موضوع رسيدگي و تا يك چهارم مجازات تعيين شده را كسر ميكند.» مذكور در ماده 442 ياد شده، ظهور در تكليف قاضي در كسر مجازات تعيين شده تا يكچهارم، دارد.
2- سقوط حق يك مرحله از دادرسي از متهم، ملازمه با تكليف قاضي در اعمال تخفيف موضوع اين ماده دارد، به عبارت ديگر برخورداري از تخفيف در مجازات درصورت تحقق شرايط مذكور در ماده 442 قانون ياد شده، براي محكومعليه، حقي قانوني است و موجب قانوني جهت محروميت وي از تخفيف وجود ندارد.
3- تفسير قوانين جزايي به نفع متهم در موضع شك كه تضمينكننده حقوق وي در آيين دادرسي كيفري است، حكايت از آن دارد كه در فرض سوال، اعمال تخفيف موضوع ماده براي دادگاه اجباري است نه اختياري.
ثانیاً: 1- با عنایت به عبارت «در وقت فوقالعاده» مذکور در ماده 483 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 و اصلاحات و الحاقات بعدی، به نظر میرسد جلسهای که برای اعمال مفاد این ماده تشکیل میشود، یک جلسه فوقالعاده است و نه جلسه رسیدگی عادی که مستلزم ابلاغ وقت به طرفین باشد و از سوی دیگر، گرچه مقنن عبارت «حضور دادستان یا نماینده او» را به کار برده است، اما با عنایت به عبارت «با رعایت مقررات ماده 300 این قانون» به نظر میرسد، وقت فوقالعاده یاد شده باید به دادستان ابلاغ شود ولی علیالاصول، تشکیل جلسه مزبور و رسیدگی منوط به حضور دادستان یا نماینده وی نمیباشد.
2- با توجه به تصریح ماده 442 قانون آئین دادرسی کیفری 1392، به تشکیل جلسه دادگاه در وقت فوقالعاده، تعیین وقت رسیدگی عادی که مستلزم ابلاغ وقت به طرفین باشد منتفی است، اما با توجه به اینکه جلسه دادگاه در وقت فوقالعاده با حضور دادستان تشکیل میگردد؛ بنابراین اطلاع دادن برگزاری جلسه مزبور از طریق مقتضی ضرورت داشته و لکن عدم حضور دادستان یا نماینده او مانع از رسیدگی دادگاه به تقاضای محکومعلیه مبنی بر اعمال تخفیف در مجازات نخواهد بود.